После того як Мирослав Ґолеш пошол зоз Нового Саду до Старого Вербасу, ту за пароха знова приіпол Андри Лабош, котри уж бул у Новим Садзе и ту отворел руску школу. На тот завод вон шє у Новим Садзе затримал лєм два роки, од 1876. до 1878. Оталь пошол за пароха до Руского Ксрестура, а на його место до Нового Саду приходзи Михайло або Милош, як ше даґдзе потписує, Латкович, котри у Керестуре бул админио тратор парохиї. Уж по презвиску видно же и вон бул Жумберчан Народзел ше вироятно у Мрзлим Полю 1840. року. Року 1868. спомина шеяк управитель парохиї у Врлики, у Далмацш Випатра же отамаль пошол за капелана до Руского Керестура, а кед 1877. року умар парох Янко Санич. Латкович постава дминистратор парохиї.Як спомнутс. 1878. року приходзи до Нового Саду за пароха Ту службовал до 1888 року - полни дзешец роки. З Нового Саду одходзи до Крижевцох за каноника лектора. Умар у Крижевцох 26. марца 1895. року ище релативно млади, у 55. року живота. Поховани є на теметове у Крижевцох.

Михайло Латкович бул оженети зоз Павлину Войнович, народзену у Риски. Кельо знаме, мали пецеро дзеци, а можебуц и вецей. У новим Садзе дня ІЗ. мая 1878. року умар їх син Петро котри мал лєм три мешаци, а мешац познєйше - 18. юния 1878. року народзела им ше у Новим Садзе дзивочка Гелена, котрей на кресценю кум бул руски учитель Петро Поляк. Кед Михайло Латкович умар, за нїм остала паніматка Павлина и тройо дзеци: Гавриїл, Даница и Єлица, цо значи же и тота Гелена уж теди нє жила. После паноцовей шмерци панїматка Павлина жила у Карловцу и там умарла 13. авґуста 1905. року у 52. року свойого живота. Поховали го у Карловцу. У чаше свойого служеня у Новим Садзе Михайло Латкович ше всльо закладал за сковане грекокатолїцкей парохиї у Дюрдьове. Дюрдьов теди припадал ґу парохиї у Новим Садзе. Його закладанє було успишне и парохия у Дюрдьове основана 1893. року. Нашлїднїк Латковича у Новим Садзе 1888. року постал ДюраШовш, котри ту службовал лєм даскельо мешаци. Такой истого року постал каноник Столного каптолу у Крижевцох и одселєл ше там. Мал лєм 28 роки, цо ридкосц же би дахто таки млади постал каноник.

Дюра Шовш ше народзел у Вербаше 29. септембра 1860. року. За священїка булпошвецени у Вельким Варадинє 4. фебруара 1883. року. Пошвецел го владика Михайло Павел. Перше место службованя му було на парохиї у Сошицох (1883-1886), а вец од 1886, до 1888. року бул капелан у Руским Керестуре. Оталь пошол того истого року за пароха до Нового Саду, а вец, як поведзене до Крижевцох. Умар у Крижевцох 14. октобра 1914. року. Дюра Шовш бул оженети зоз Меланию Вукич, дзивку паноца Павла Вуковича, пароха коцурского, а пред тим и новосадского пароха. Його потомки ище и нєшка жию у Заґребе, а можебуц и у Крижевцох. После Дюри Шовша до Нового Саду за пароха пришол Андри Лабош, младши, син паноца Андрия. Вон ту роснул на парохиї, бо му оцец у свой час бул новосадски парох. Ходзел у Новим Садзе до православней ґимназиї, а нє до католїцкей. За священїка бул пошвецени на Вилїю 1888. року у Крижевцох. О даскельо мешаци, ище того 1889. року, вон одходзи зоз Нового Саду за першого самостоиного душпастира до Дюрдьова. У августу 1889. року за пароха до Нового Саду приходзи Йован Хранилович.