Парох Микола Ґолеш мал у Новим Садзе и капелана. Бул то священїк котри мал исте презвиско як и парох - Ґолеш, але му мено було Янко. И вон бул Жумберчань, и вон ше народзел у тих истих Ґолешох, 5. септембра 1806. року. Богословски студиї закончел 1832. року, алє не бул такой пошвецени за священїка. Насампредз, ище нє пошвецени, бул помоцнїк ректора семинариї у Загребе, а вец и канцелар владичества у Крижевцох. Року 1835. пошвецени є за священїка и такой намесцени за капелана до Нового Саду. Випатра же ше ту кратко затримал, бо ше ище того истого року зявює як заменїк ректора семинариї у Загребе, а од 1838. до 1856. року вон и ректор семинариї. Попри тей обовязки источашнє бул и парох у Кашту. Року 1845 постава канонік кустос, а 1846. року канонїк лектор. Праве вон, вєдно зоз Марком Бадовинцом, 1845. року постали перши каноніки новооснованого Столного каптола або Капитули у Крижевцох. За велького препозита Столного каптола бул меновани 1851. року.

Окончовал и други церковни служби. Бул член женїдбеного суду, просинодсални випитователь и владически визши инспектор народних школох. Умар 7, августа 1867. року, вироятно у Крижевцох. Року 1846. до Нового Саду за пароха пришол Гавриїл або Ґабор Боїч. Народзел ше 1809. року у жумберацким валалчику Боїчох, котри на териториї парохиї Сошици. Року 1832. спомунти є як богослов на другим року студийох. Нє знаме анї кеди бул пошвецени за священїка; вироятно же то було 1834, або найпознєйше 1835. року. Року 1836. спомина ше як млади священїк котри теди бул секретар владики Гавриїла Смичикласа и канцелар Конзисториялней канцелариї у Крижевцох. Од 1837. до 1840. року бул администратор парохиї у Радатовичох. Там бул и катехету школи. Од 1840. до 1843. року парох є у Радатовичох и жумберацки архидиякон. Од 1843. або по даєдних податкох од 1846. року, вон парох у Новим Садзе. Источашнє бул и вицеархидиякон (декан) бачки.

Оталь, зоз Нового Саду, Гавриїл Боїч ше у своїм писме владикови 14. мая 1848. року поносує на чежки и нємирни обставини у котрих жиє. Модлї владику же би го премесцел назад до Радатовичох, дзе бул и пред приходом до Нового Саду. Дньова политика 1848. року ше намагала подзелїц грекокатолїцких священїкох на два партиї. Руснаци були прихильнїки Мадярох, а Серби и Горвати одушевени прихильнїки бана Єлачича. Пре тото и пришло до розиходзеня медзи єднима и другима священїками. Дня 13. юлия 1848. року написана представка до Владичества у Крижевцох, котра потписана анонимно - "Сви Русси у Бачкой". У представки ше глєда же би "шицки Горвати и Раци" були вжати зоз руских парохийох, а парохиї же би ше припоєли до римокатолїцкого владичества у Калочи, а вец глєдаю, цитираме у прекладу: "же би ше з наших руских парохийох троме хлапци за наш Бачки дистрикт у а Мдярскей воспитовали". И загрожели ше, кед же ше до10. авґуста нє удоволї тей молби, вони таку молбу пошлю до мадярского министерства "под котрого припадаме и його припознаваме". Предруцує ше владичеству же на руски парохиї посила священїкох котри нє бешедую по мадярски, нє вирни су мадярскому министерству, а нє знаю анї по руски та ше вец. место же би нас учели, муша сами учиц по руски. Орґанизатор, а озда и автор тей представки бул коцурски парох Дюра Шовш и його син Дионизий. Розуми ше, Владичество нє удоволєло тей молби и до Бачкей и далєй посилало "Горватох" и "Рацох" же би ше сами учели по руски, а добри и чесни руски народ чували од националней препасци, до котрей го у тих часох дриляли його власни синове.

У буни 1848-49. рокох новосадска парохия дожила чежку судьбу. Дня 12. юния 1849. року розбешнєта маса навалєла на церкву и парохиялни дом. Оплячлкали шицко цо мало и найменшу вредносц. Два днї познєйше, 14. юния, заш навалєли, бо їм дзвонар гварел же парох Боїч ма пенєжи. Розуми ше, пенєжи нє нашли и нагнївани вицагли з орманох шицки документи, матрикули и шицко цо там нашли и спалєли. Дзияка Абодича на уходних дзверох до парохиялней резиденциї забили, а пароха Ґабора Боїча так покалїчели же бул пренєшени до шпиталю у Сримских Карловцох и там, пейц днї познєйше - 19. юния 1849. року - умар у штерацетим року свойого живота.